Українська державність у хх столітті, Детальна інформація
Українська державність у хх столітті
3 Wilson, George G. Handbook of International Law. 3rd ed.—St. Paul (Minn.). — 1939. — P.21.
4 U.S.Congress, 64th Congress. 2nd Session. 1917.—Appendix.—P.522-523.
5 Laserson M. American Impact on Russia, Political and Ideological.—New York, 1950.—P.419.
6 The Ukraine, 1917-1921: a Study in Revoluton. Ed. by T.Hunczak with assist. of J.T. von Heide.—Cambridge (Mass.).—1977.—P.358.
7 Українська суспільно-політична думка в 20 столітті. Ч.І.—Мюнхен, 1983.—С.411.
8 Рахманний Р. Кров і чорнило. Статті і репортажі.—Нью-Йорк, 1960.—С.54.
9 Peace and War: U.S. Foreign Policy. 1934-1941.—Washington, 1943.—P.246-247.
10 Gray C.S. lang=UK mso-ansi-language: UK'> Back to the future: Russia and the balance of power //Global Affairs. — Summer.—P.41-42.
11 Foreign Relations of the United States (1918-1951); Documents and Materials Relating to the Eve of the Second World War. Vol. 1–2.—New York.—1948; A Decade of American Foreign Policy: current documents. 1956-61. In 6 Vols. — Washington, 1957-65, etc.
12 Anglo-American Perspectives on the Ukrainian Question. 1930-31. A Documentary Collection. — Kingston-Vestal, 1987. — P.xxx.
13 Пеленський Яр.З. Українська справа у взаєминах межи США і СРСР під час і після Другої світової війни//Сучасність.—Р.2.—Ч.7.—С.77-78.
14 Kennan G.F. Memoirs. 1950-1963.—New York, 1972.—P.99.
15 Eisenhower D.E. Second Inaugural Address// New York Times.—1957.—Jan.22.
16 Dobriansky L.E. US Policy of unfinished liberation.—Jersey City, 1966.—P.4-21.
17 Congressional Record.—1967. Nov.29.—P.H 16052.
18 Stevenson, Adlai. Letter on Colonialism// U.S. Delegation to the GA.—1961.—Nov. 25.
19 Speedy End Belies Durability of Communist Experiment//The Washington Post.—1991.—Dec.29.
20 Sorensen Th. Who is America to preach?// Los Angeles Times.—1991.—Oct.24.
21 Див., напр.: Motyl A. The Sobering of Gorbachev: Nationality, Restructuring and the West // Politics, Society and Nationality inside Gorbachev’s Russia/Ed. by Bialer S.—Boulder, 1989.—P. 171.
22 Brzezinski Z. Post-Communism Nationalism // Foreign Affairs.—Vol. 68.—№ 5 (Winter, 1989/ 1990).—P. 20.
23 Нездатність тогочасного американського керівництва адекватно реаґувати на нову ситуацію можна пояснити також кризою в радянології. Див.: Rutland P. Sovietology: Notes for a Post-Mortem // The National Interest. — №31 (Spring 1993).—P.112.
Порівняно з дослідженнями інших народів СРСР українознавчі студії були досить розвинуті. Однак, як зазначає заступник директора Інституту Гаррімана Колумбійського університету Олександр Мотиль, «часто вважалося, що вони мало стосуються «реальної» політики в СРСР, політично вмотивовані запитами еміґрації й емоційно переобтяжені націоналістичним підходом. Одне слово, вважалося, що вони «ненаукові». Див.: Motyl A. Dilemmas of Independence: Ukraine After Totalitarianism.—N. Y., 1993.—P.5.
24 U.S. Congress. Senate. Commitee on Foreign Relations. Subcommitee on European Affairs. Soviet Disunion: The American Response. Hearings.. 102 Cong., 2nd sess., Febr. 28 and March 6, 1991.—P.36, 125.
25 Beschloss M., Talbott S. At the Highest Levels: The Inside Story of the End of the Cold War.—Boston etc., 1993.—P.409,414.
26 Ibid.—P.414,417-418.
27 Ibid.—P. 448-449.
28 Campbell K., Carter A., Miller S., Zraket Ch. Soviet Nuclear Fiction: Control of the Nuclear Arsenal in a Disintegrating Soviet Union //CSIA Studies in International Affairs.—1991.—№ 1.—P.69-70.
«УКРАЇНСЬКЕ ПИТАННЯ» В ПОЛІТИЧНІЙ СТРАТЕГІЇ РОСІЇ
Політична доктрина Росії щодо України, домінантою якої від часу Переяславської ради був принцип централізму та викорінення будь-яких проявів «національного сепаратизму», не зазнала на початку ХХ ст., попри виразну тенденцію до наростання українського визвольного руху, жодних принципових змін. Імперська політика обґрунтовувалась низкою різноманітних теорій, за якими на теренах від Карпат до Тихого океану живе єдиний російський народ, котрий розмовляє єдиною російською мовою, має єдині історичні традиції 1.
§1. «Українське питання» в Державній думі
4 U.S.Congress, 64th Congress. 2nd Session. 1917.—Appendix.—P.522-523.
5 Laserson M. American Impact on Russia, Political and Ideological.—New York, 1950.—P.419.
6 The Ukraine, 1917-1921: a Study in Revoluton. Ed. by T.Hunczak with assist. of J.T. von Heide.—Cambridge (Mass.).—1977.—P.358.
7 Українська суспільно-політична думка в 20 столітті. Ч.І.—Мюнхен, 1983.—С.411.
8 Рахманний Р. Кров і чорнило. Статті і репортажі.—Нью-Йорк, 1960.—С.54.
9 Peace and War: U.S. Foreign Policy. 1934-1941.—Washington, 1943.—P.246-247.
10 Gray C.S. lang=UK mso-ansi-language: UK'> Back to the future: Russia and the balance of power //Global Affairs. — Summer.—P.41-42.
11 Foreign Relations of the United States (1918-1951); Documents and Materials Relating to the Eve of the Second World War. Vol. 1–2.—New York.—1948; A Decade of American Foreign Policy: current documents. 1956-61. In 6 Vols. — Washington, 1957-65, etc.
12 Anglo-American Perspectives on the Ukrainian Question. 1930-31. A Documentary Collection. — Kingston-Vestal, 1987. — P.xxx.
13 Пеленський Яр.З. Українська справа у взаєминах межи США і СРСР під час і після Другої світової війни//Сучасність.—Р.2.—Ч.7.—С.77-78.
14 Kennan G.F. Memoirs. 1950-1963.—New York, 1972.—P.99.
15 Eisenhower D.E. Second Inaugural Address// New York Times.—1957.—Jan.22.
16 Dobriansky L.E. US Policy of unfinished liberation.—Jersey City, 1966.—P.4-21.
17 Congressional Record.—1967. Nov.29.—P.H 16052.
18 Stevenson, Adlai. Letter on Colonialism// U.S. Delegation to the GA.—1961.—Nov. 25.
19 Speedy End Belies Durability of Communist Experiment//The Washington Post.—1991.—Dec.29.
20 Sorensen Th. Who is America to preach?// Los Angeles Times.—1991.—Oct.24.
21 Див., напр.: Motyl A. The Sobering of Gorbachev: Nationality, Restructuring and the West // Politics, Society and Nationality inside Gorbachev’s Russia/Ed. by Bialer S.—Boulder, 1989.—P. 171.
22 Brzezinski Z. Post-Communism Nationalism // Foreign Affairs.—Vol. 68.—№ 5 (Winter, 1989/ 1990).—P. 20.
23 Нездатність тогочасного американського керівництва адекватно реаґувати на нову ситуацію можна пояснити також кризою в радянології. Див.: Rutland P. Sovietology: Notes for a Post-Mortem // The National Interest. — №31 (Spring 1993).—P.112.
Порівняно з дослідженнями інших народів СРСР українознавчі студії були досить розвинуті. Однак, як зазначає заступник директора Інституту Гаррімана Колумбійського університету Олександр Мотиль, «часто вважалося, що вони мало стосуються «реальної» політики в СРСР, політично вмотивовані запитами еміґрації й емоційно переобтяжені націоналістичним підходом. Одне слово, вважалося, що вони «ненаукові». Див.: Motyl A. Dilemmas of Independence: Ukraine After Totalitarianism.—N. Y., 1993.—P.5.
24 U.S. Congress. Senate. Commitee on Foreign Relations. Subcommitee on European Affairs. Soviet Disunion: The American Response. Hearings.. 102 Cong., 2nd sess., Febr. 28 and March 6, 1991.—P.36, 125.
25 Beschloss M., Talbott S. At the Highest Levels: The Inside Story of the End of the Cold War.—Boston etc., 1993.—P.409,414.
26 Ibid.—P.414,417-418.
27 Ibid.—P. 448-449.
28 Campbell K., Carter A., Miller S., Zraket Ch. Soviet Nuclear Fiction: Control of the Nuclear Arsenal in a Disintegrating Soviet Union //CSIA Studies in International Affairs.—1991.—№ 1.—P.69-70.
«УКРАЇНСЬКЕ ПИТАННЯ» В ПОЛІТИЧНІЙ СТРАТЕГІЇ РОСІЇ
Політична доктрина Росії щодо України, домінантою якої від часу Переяславської ради був принцип централізму та викорінення будь-яких проявів «національного сепаратизму», не зазнала на початку ХХ ст., попри виразну тенденцію до наростання українського визвольного руху, жодних принципових змін. Імперська політика обґрунтовувалась низкою різноманітних теорій, за якими на теренах від Карпат до Тихого океану живе єдиний російський народ, котрий розмовляє єдиною російською мовою, має єдині історичні традиції 1.
§1. «Українське питання» в Державній думі
The online video editor trusted by teams to make professional video in
minutes
© Referats, Inc · All rights reserved 2021